Her seferinde bir yolunu bulup ölümden kaçan kurnaz kral Sisyphus sonunda sonsuz işkenceyle cezalandırılır: koca bir kayayı itekleyerek yüksek bir dağın tepesine zar, zor çıkarıyor ve tam tepeye vardığında kaya aşağıya yuvarlanıyor... ve Sisyphus kayayı yine yukarı çıkarıyor ve kaya yine aşağı yuvarlanıyor ve Sisyphus kayayı yine yukarı çıkarıyor ve kaya yine aşağı... ve yine... ve yine... ...
Ebedi bir işkencedir bu.
Kendini sonsuz işkenceye mahkum hissedenler sık başvururlar bu öyküye, kendilerini Sisyphus ile özdeşleştirmeye.
Bilse aslında Sisyphus ne denli şanslı olduğunu...
Ya tepeye taşınacak kaya olmasa?..
Ya hiç tepe olmasa?..
... ...
Sevgiler,
Ruşen
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.